Rondreis Puglia 10 dagen |
Masserie, baroksteden en de zee van het zuiden

Tien dagen Puglia is precies genoeg om te begrijpen waarom deze regio steeds vaker als het mooiste van Zuid-Italië wordt omschreven.

Je rijdt van de kuststad Bari via de sprookjesachtige trulli van de Valle d'Itria naar de barokpracht van Lecce, en eindigt in Salento, waar kristalhelder water in turquoise en kobaltblauw tinten je verwelkomt bij stranden die nauwelijks Europees aanvoelen.

Tien dagen Puglia geeft je de ruimte om het op tempo te doen: de ochtend in een masseria beginnen met een ontbijt onder de olijfbomen, de middag vullen met een stad of kustdorp, en de avond afsluiten met orecchiette, burrata en een glas lokale primitivo.

Puglia is een streek die reizigers verrast. Niet door spektakel, maar door authenticiteit. De steden zijn schoon en levendig, de kust is ongerept, de inwoners zijn gastvrij op een manier die je in Toscane of Venetië zelden tegenkomt. En de masseria's, de karakteristieke historische boerderijen van Puglia, zijn de beste reden om nergens anders te verblijven.

Een rondreis van 10 dagen door Puglia volgt een logische noord-naar-zuin route. Je vliegt in op luchthaven Bari en uit via Brindisi, of andersom. Dat scheelt rijden in cirkels en geeft een gevoel van echte doorreis.

De kern van de route loopt via drie regio's: het noorden met Bari en omgeving, het centrum met de Valle d'Itria en haar trulli, en het zuiden met Lecce en Salento. Wie meer tijd heeft, kan de route uitbreiden naar Basilicata via Matera, dat op een uur rijden van de Pugliese grens ligt.

Een auto is onmisbaar voor een rondreis door Puglia. De highlights liggen verspreid over het platteland, en masserie zijn per definitie afgelegen.

De wegen zijn goed en de afstanden zijn klein: van Bari naar Alberobello rijdt je in 55 minuten, van Alberobello naar Lecce in iets meer dan een uur. Puglia rijdt prettig.

Salento is het diepste zuiden van Puglia, het puntje van de hak, en het meest ontspannen deel van de reis. De kust wisselt hier voortdurend van karakter: rotsige kliffen bij Otranto en Porto Badisco, lange zandstranden bij Marina di Pescoluse, de zogenaamde Malediven van Puglia, met ondiep turquoise water dat inderdaad weinig Europees aanvoelt.

De Adriatische kust aan de oostzijde is rustiger en meer ingekeept, de Ionische kust aan de westzijde heeft bredere stranden en meer nonchalante badplaatssfeer.

Otranto is de mooiste stad van Salento: een ommuurde vestingstad direct aan zee, met een kathedraal met een middeleeuws mozaïekvloer van 800 vierkante meter die het verhaal van de schepping vertelt. Het kasteel kijkt uit over de Adriatische zee richting Albanië, dat je bij helder weer aan de horizon ziet liggen.

Santa Maria di Leuca, het meest zuidelijke punt van Puglia, heet in het dialect finis terrae: het einde van de aarde. Twee zeeën komen hier samen.
Gallipoli aan de Ionische kust verdient een halve dag: een historische binnenstad op een eilandje, verbonden met de moderne stad via een brug, met vissers die 's ochtends vroeg hun vangst verkopen op de kade. Verblijf drie nachten in een masseria in Salento voor het meest authentieke einde van je rondreis.

Puglia is het warmst in juli en augustus, maar ook het drukst. De stranden van Salento vullen zich dan met Italianen uit het noorden en de masserie zijn maanden van tevoren volgeboekt.

Wie de kust als hoofddoel heeft, kiest voor juni of de eerste helft van september: aangenaam warm, minder drukte, lagere prijzen.

Wie de steden wil zonder de zomerhitte, reist in mei of oktober. In die maanden is het zwemmen nog of weer prima, de temperaturen liggen rond de 22 tot 26 graden overdag en de sfeer is ontspannen.

De winter is mild vergeleken met Nederland, maar kuststeden als Otranto en Gallipoli zijn dan grotendeels gesloten.